مهندسی عمران

ین محققان از ترکیب تعامل انسان و رایانه و تحقیقات در مورد برنامه‌ریزی حرکتی برای ساخت یک سیستم هدایتی قابل دسترس کم هزینه موسوم به Navatar استفاده کردند که بر روی گوشی‌های هوشمند قابل اجراست. به گفته محققان، سیستم‌های هدایتی داخلی امروزی معمولا نیازمند استفاده از حسگرهای گران و سنگین یا تجهیز اتاق‌ها و سالن‌ها به برچسب‌های فرکانس رادیویی بوده که با یک دستگاه خوانش دستی قابل شناسایی هستند و برای تعیین محل کاربر مورد استفاده قرار می‌گیرند.

در عوض، محققان دانشگاه نوادا از نقشه‌های معماری دو بعدی دیجیتالی که در حال حاضر در بسیاری از ساختمان‌ها در دسترس بوده، و همچنین از حسگرهای کم هزینه مانند شتاب‌سنج و قطب‌نما که در اغلب گوشی‌های هوشمند وجود دارند، برای هدایت کاربران دچار اختلالات بینایی استفاده کردند. این سیستم به مکانیابی و ردیابی کاربر درون ساختمان پرداخته، مناسب‌ترین مسیر را بر اساس نیازهای ویژه افراد یافته و به ارائه دستورالعمل‌های گام به گام تا مقصد می‌پردازد.

به گفته این محققان، با این وجود حسگرهای گوشی هوشمند که برای محاسبه تعداد گامهای کاربر و جهت آن مورد استفاده بوده، ممکن است علائم غلط را مورد استفاده قرار دهند. این سیستم برای تطابق مکان به ترکیب الگوریتم‌های احتمالی و قابلیتهای طبیعی افراد دارای اختلالات بینایی برای شناسایی نقاط در محیط با لمس کردن، مانند تقاطع راهروها، در، پله و آسانسور می‌پردازد.

از مزیتهای این فناوری این بوده که کاربران می‌توانند گوشی را درون جیب خود گذاشته و از هر دو دست خود برای استفاده از عصا و شناسایی نشانه‌های لمسی کمک بگیرند. این تیم در حال حاضر در تلاش برای اجرای سیستم هدایتی خود در محیط‌های دیگر و ادغام آن در سیستم‌های هدایتی بیرونی هستند که از جی‌پی‌اس استفاده می‌کنند.

محققان برای این سیستم اخیرا موفق به کسب یک جایزه PETA Proggy برای پیشگامی در علم اخلاق شده‌اند. این جایزه به دستاوردهای دوستدار حیوانات داده می‌شود. سیستم هدایتی شامل چنین دستاوردهایی می‌شود چرا که نیاز به استفاده از سگهای هدایتگر را کاهش می‌دهند. این فناوری در نشست بین‌المللی روباتیک و اتوماسیون IEEE و نشست عوامل انسانی در سیستمهای محاسباتی CM SIGCHI ارائه شده است.